Вангел Наумовски

Роден 1924 Скребатно, Охридско, Југославија (денес С. Македонија); починал 2006 во Охрид, С. Македонија

Пределот што сакам да го видам, 1968

Масло на платно

ЕВН Македонија

Вангел Наумовски е роден во 1922 година во Охрид, Македонија. Првпат покажал интерес за уметноста во основното училиште, а тие интереси го довеле до новоотвореното средно уметничко училиште во Скопје веднаш по завршувањето на Втората светска војна. По многубројни спорови меѓу него и неговите професори во уметничкото училиште, во 1947 година бил исфрлен од него со ознака “неталентен” во неговото досие. Ги научил основите на сликањето и цртањето во студио за резбарење дрво во неговиот роден град Охрид, каде што во 1954 година ја имал својата прва самостојна изложба. Цел живот неговата уметност била третирана како “наивна”, но тој секогаш се стремел да го доближи овој израз многу до надреализмот и апстрактното сликарство. Неговите оригинални заоблени форми, редукција на деталите и експресивни бои се обидуваат да ја прикажат чистата и јасна идеја за љубовта и убавината, обединувајќи го фигуративното и апстрактното, реалноста и фантазијата. Можеме да го поврземе и да препознаеме влијание од други странски уметници како Жан Арп и Жоан Миро. Д-р Владимир Величковски (професор по модерна уметност на Филозофскиот факултет во Скопје) еднаш рекол “Тој ја извлече светлината од рајот и на свој уникатен начин успеа да ги обедини водата, небото и земјата”. Во 1967 година беше примен за член во Здружението на ликовни уметници на Македонија, што всушност покажа дека уметничката заедница во Македонија ја признала грешката направена 20 години претходно кога го третирале како неталентиран и не му дозволувале да ги посетува часовите во единствената вистинска уметничка школа во земјата.

читај повеќе

Наумовски е еден од ретките македонски уметници кој навистина успеа да ја претстави својата работа пред уметничкиот свет надвор од нашите граници и доби големо внимание и признанија. Имаше 30 самостојни изложби, учествуваше на повеќе од 100 групни изложби, доби многу награди и неговото дело сега се третира како значаен дел од развојот на македонската модерна уметност.

Имаше критичари кои пишуваа статии во кои го спомнуваа Ванел Наумовски во важни весници како “Le Figaro” во Франција и “Avanti!” во Италија, секогаш истакнувајќи го неговото место помеѓу “наивниот” уметнички израз и второто крило на надреализмот.

Во 1970 година во Париз, негова изложба ја посети славниот Салвадор Дали, кој при таа прилика изјави: “Вангел Наумовски е уметник од бајките. Не ме интересираат обичните наивни уметници, но овде можам да препознаам некои елементи кои дури можат да се сметаат за научни. Многу сум заинтересиран за биолошките аспекти на неговите слики”.

Во неговите подоцнежни фази тој почна да ги потпишува своите дела со уште две имиња, а неговата идеја беше да измисли други уметници во себе. Затоа можеме да најдеме некои од неговите дела од доцните осумдесетти и деведесеттите години потпишани со неговите псевдоними како Нав Муан и Ван Сан.

Сликата од Вангел Наумовски “Пејзажот што сакам да го видам”, која е во сопственост на ЕВН Македонија, е создадена во 1968 година. Ова уметничко дело “масло на платно” ги носи сите специфични карактеристики на уметничкиот израз на Наумовски од тоа време. Тоа е чувствителна композиција од чисти и едноставни цветни мотиви, со заоблени апстрактни “органски” форми. Боите се јасни и живописни. Тука повторно можеме да ја препознаеме опсесијата на Наумовски со природата, која ни е претставена преку поетска организација на нешта што можеме да ги видиме, препознаеме и разбереме (цвеќиња и дрвја), со непрепознатливи форми и облици кои се поставени за да ни помогнат самите да го завршиме ова визуелно искуство. Ова уметничко дело нема тенденција да го опише сè што уметникот сакал да ни каже во наративна смисла. Тоа само ни дава насока да размислуваме, да го преобликуваме и да ја комплетираме целата приказна. Колку различни набљудувачи, толку различни приказни. Тука, како и секогаш, Вангел Наумовски го насочува нашето внимание кон многу едноставните симболи на љубовта и убавината, сугерирајќи дека таму треба да го бараме природниот “извор на животот”.

Текст: Никола Мартовски
Преведено со DeepL.com

назад