Модерниот барок црпи мотиви кои на прв поглед изгледаат естетски привлечни: структури слични на мермер кои потсетуваат на класичната и барокната архитектура, како и орнаменталниот, честопати симетричен визуелен јазик на барокниот дизајн на градини. Овие визуелни референци на историски форми на претставување создаваат атмосфера на уредна убавина и културна префинетост. Меѓутоа, во оваа слика Узуновски вметнува радикален контра-мотив: фотографскиот изворен материјал прикажува депонија во Северна Македонија, место на еколошки притисок и социјална реалност. Тапетот ја трансформира оваа сцена на пропаѓање и вишок во орнаментален шаблон чиј вознемирувачки потекло станува очигледен дури при подетален преглед.

Оваа тензија е карактеристична за размислувањето на Узуновски: неговите дела истражуваат како се конструира перцепцијата и како естетските форми го обликуваат нашиот поглед на животната средина и општеството. Преку преточување на сликата на депонијата во естетски привлечен систем, тој поставува прашања за одговорноста, видливоста и негирањето. Што значи убавината кога нејзиниот извор е пејзаж на отпад? Каква улога игра дизајнот во свет обележан со еколошки кризи?

Модерниот барок, следствено, не е само декоративен елемент, туку намерно поставена естетска празнина: тој ги поканува гледачите да размислуваат за секојдневните структури на консумација и за скриените места на нашиот отпад. Узуновски успева да го трансформира она што е сурово, сирово и општествено потиснато во поетски, но сепак критички визуелен јазик — еден од белезите на неговиот интердисциплинарен, истражувачки пристап.

Текст: Хајке Мајер-Рипер, 2026

Превод од англиски на македонски: DeepL.com