Tапети

Кога јапонската дизајнерка Реј Кавакубо ги украси своите колекции за модната изложба под брендот „Како момците“ (ориг. - Comme des Garçons) во 2017/18 година со грутки, џумки и испакнатини што го деформирааt и радикално го деконструирааt човечкото тело, таа им го сврте грбот на класичните силуети и ја поткопа идејата за жените како комодифицирана стока.

Наместо да креира предмети за телото, конгоанско-норвешката уметница Сандра Муџинга дизајнира „нешто помеѓу“ што само го навестува телото, исполнето со афрофутуризам, дигитални духови, технологија и хибриди меѓу човек и животно. Тоа се наоѓа во тенки кожи, во тежок памук, во кожа, во лесен тул. Уметницата вешто го драпира материјалот околу железни прачки и пена, го превиткува во драматични набори и маскира кошници, наводни глави.

Безличното „нешто помеѓу“ на Муџинга живее во вознемирувачка зона на неодреденост. Се заснова на концептот на карипскиот филозоф Едуар Глисан, кој се залага за „droit à l’opacité“ - „право на непроѕирност“. Не мора да го разбирам мојот соговорник за да живеам со него, вели тој, и се залага за коегзистенција што ја прифаќа различноста на другиот без да ја „избрише“ преку разбирање.
Делото на Сандра Муџинга во збирката на „ЕВН“ го отелотворува овој отворен, непринуден став и отпор кон политичките структури на моќ.

Текст: Брижит Хак, 2026

Преведено со помош на „DeepL.com“ (бесплатна верзија)