Клелија Живковиќ
родена во Скопје, С. Македонија во 1989 година, живее во Скопје








Кога последен пат се почувствува навистина живо, љубов моја?, 2026
Wallpaper, digitally edited
Нарачка на ЕВН, 2026
Првпат прикажано на изложбата "Тапети" во Скопје, 2026
Инв. бр. WP_39
Практиката на Клелија Живковиќ се протега низ сферите на уметноста, дизајнот и истражувањето, истражувајќи ги социјалните, емоционалните и еколошките мрежи на односи. Како што самата уметница вели, почетната точка е секогаш “континуираното истражување на живоста што ја движи мојата уметничка пракса.” Следејќи го разбирањето на Одри Лорд за еротиката како сила и концептот на Ана Цингс за обновување на животот богат со видови во холоценот, Живковиќ е посветена на истражување на живоста како основен ресурс што го делат сите живи суштества. Со оглед на сложените технолошки, политички и еколошки предизвици на сегашноста, таа ја гледа својата работа како придонес во задачата за замислување и активно создавање свет што ја враќа својата сила. Тапетот што го дизајнираше за колекцијата evn, со својот поетски наслов, се заснова на сериска, геометриска шема. Темната позадина го интензивира ефектот на графичките елементи и создава густа, концентрирана атмосфера. За да го создаде овој модел, уметницата — која се школувала со фокус на социјален дизајн — користела дигитален софтвер: со помош на TouchDesigner, визуелен програмски јазик за создавање мултимедијална содржина во реално време, таа визуелизирала звучни и гласовни снимки од претходни дела во реално време користејќи претходно напишан код. Генерираните податоци од сликата на овој начин ја формираат основата на дезенот за тапети и преточуваат нематеријална, временска содржина во трајна визуелна структура. Со тоа, Живковиќ го следи проширениот концепт за технологијата: “Технологијата не е само капиталистичка манифестација на пронаоѓачкиот дух […]. Таа е секој алат до кој можеме да пристапиме, а кој може да трансформира една работа во друга.” Формално, делото потсетува на шари од Винер Веркштате, особено на неговата строго геометриска орнаментика со јасни контрасти на темна позадина. Сепак, оваа референца не е искористена на историзирачки начин, туку е пренесена во современ контекст: за Живковиќ, орнаментот е медиум на однос и резонанца — водено од убедувањето дека технологиите, надвор од нивната капиталистичка употреба, го имаат потенцијалот да имаат трансформативно влијание врз обликувањето на сегашноста.читај повеќе
Текст: Хајке Мајер-Рипер, 2026
Превод од англиски на македонски: DeepL.com